Gry

Rodzice w dzisiejszych czasach mają nie łatwe zadanie. Dzieci są od najmłodszych lat wychowywane wśród gier komputerowych, oglądają pełne akcji i kolorów filmy. Dlatego nie jest łatwo zwrócić ich uwagę na gry sportowe, a kiedy czasami (coraz rzadziej, ale jednak) nie ma prądu i nie da się korzystać z komputera, dzieci wyraźnie się nudzą i trudno im dogodzić. Dlatego od najmłodszych lat rodzice powinni zadbać, aby ich dzieci nie spędzały całego czasu przed komputerem. Warto proponować dzieciom gry na przykład planszowe. Pomimo rozwoju techniki, wciąż jest ich na rynku wiele. Są ciekawe i nadają się na rozrywkę dla całej rodziny. Rodzice też znajdą w grze prawdziwą zabawę i przyjemność. Gry te często są kolorowe, składają się z wielu elementów.

Są też gry uboższe graficznie, za to wymagające i uczące strategii, myślenia. Warto od najmłodszych lat uczyć dzieci grać w szachy, warcaby. Jeśli sami rodzice nie umieją grać, warto wysłać dziecko na zajęcia do klubu szachowego. Oczywiście do niczego nie zmuszać, ale pokazać, niech spróbuje. Przy okazji dziecko ma kontakt z rówieśnikami, uczy się myślenia, ale i stawiane jest w wielu sytuacjach: stresu, wygranej, przegranej. Z takimi samymi sytuacjami, ale na poważnie, będą się spotykać w dorosłym życiu. Warto, aby już od najmłodszych lat uczyły się z nimi radzić.

Jeśli rodzice mają mało czasu, po szkole można zapisać dziecko na świetlicę. Tam pod okiem specjalistów odrobi lekcje, ale i zagra w ciekawe gry i zabawy. Zamiast siedzieć w domu, będzie miało okazję pobyć z rówieśnikami. Za to w weekend należy poświęcić dzieciom więcej czasu. Wyjechać za miasto, ale przede wszystkim być razem. Najlepiej spędzić czas aktywnie, uprawiając sport, grając w gry, bawiąc się z dziećmi, jeśli to możliwe na świeżym powietrzu. Będzie to miało zbawienny wpływ nie tylko na dzieci, ale odmłodzi też rodziców. Dotleni, ruszy komórki mózgowe. Nawet w okresie zimowym warto ruszyć się sprzed telewizora. Odbije się to pozytywnie na nas samych, jak i na naszych dzieciach.

Czasem zdarza nam się uczestniczyć w imprezie, która jakoś się nie rozkręca. Ludzi są niby mili, niby sympatyczni, ale jakoś zabawa się nie klei. Nikt nie ma ochoty tańczyć, rozmowy o pogodzie już wcześniej całkowicie wyczerpały temat. Co może wtedy zrobić gospodarz czy gospodyni? Czy załamać ręce i wyprosić gości? Zostawić ich samych sobie? Otóż nie. Najlepiej postawić na sprawdzone od lat metody, czyli towarzyskie gry i zabawy. Zacząć można od sprawdzonej już przez nasze prababki gry ciuciubabka.

W tle można puścić dynamiczną piosenkę Czesława Niemena pod tym samym tytułem. Pokój do tej gry należy przygotować. Usunąć mogące się potłuc sprzęty. Jednej osobie zawiązujemy na oczach opaskę, należy to zrobić szczelnie, aby nic nie widziała. Następnie osoba ta musi złapać kogoś z pozostałych uczestników gry i dodatkowo zgadnąć, kto to jest.

Jeśli osoby nie znają się jeszcze dobrze, śmiechu może być co nie miara. Inną polecaną grą mogą być kalambury. Gości dzielimy na dwie grupy. Wybrana osoba z danej drużyny pokazuje wylosowane, a najlepiej wybrane przez przeciwników hasło. Najczęściej jest to tytuł filmu, książki, piosenki, przysłowie. Grupy powinny mieć minimum dwie osoby, hasło można pokazać lub narysować, ale decyzję o technice powinna podjąć grupa zadająca. Jest to bardzo integrująca gra, którą każdy lubi i z reguły chętnie gra. Nie należy oczywiście takich gier traktować zbyt poważnie, odrobina dystansu do siebie na pewno pomoże. Jeszcze inna gra to skojarzenia. Jest to gra, w której nie wykorzystuje się ruchu, tylko umysł i poczucie humoru. Zasady są proste. Jedna osoba mówi słowo, druga osoba mówi słowo, które jej się z tym pierwszym kojarzy. Czasem musi ono zaczynać się na ostatnią literę pierwszego słowa, ale to nie zawsze. Gier takich można wymyślić wiele samemu, ważne, aby grupa była chętna do zabawy. Jest ich też wiele w internecie, można je łatwo znaleźć wpisując w dowolną wyszukiwarkę słowa gry na imprezy. Granicą jest tylko wyobraźnia uczestników i oczywiście zdrowy rozsądek.

Internetowy świat coraz bardziej wdziera się w nasze realne życie. Programiści gier szukają sposobu na urealnienie życia w grach próbując przenieść nasze realne życie do wirtualnego świata. W internecie znajduje się wiele gier gdzie po krótkiej rejestracji możemy prowadzić nasze wirtualne życie. Tworzone tam społeczności często mogą nas zadziwić swoją aktywnością i rozmiarem. Życie w grze wirtualnej to dla niektórych coś więcej niż tylko zabawa, toczą tam swoje drugie może czasami lepsze życie dlatego tak bardzo się z nim utożsamiają. Wirtualna zabawa w prawdziwe życie daje nam wszystko to co dostępne jest w realnym życiu. Możemy spotykać się z przyjaciółmi i poznawać nowe osoby, spędzać czas w ulubionych miejscach, rozkręcać własna firmę lub zatrudnić się u kogoś. Pomimo że nadal jest to gra i zabawa możemy stworzyć z tego nasz dodatkowy dochód. Najbardziej znane gry w sieci posiadają swoją społeczność liczoną w milionach. Każdy z użytkowników posiada swój wirtualny dom, biuro, samochód czy inną nieruchomość.

Gra tak jak i realne życie opiera się na produktach i dobrach które możemy kupować za pomocą wirtualnej waluty. Nie rzadko waluta ta jest walutą wymienna na realne pieniądze. Pomimo iż nadal jest to zabawa przez wielu graczy traktowane jest to śmiertelnie poważnie. Nierzadko w czasie gry dochodzi do spektakularnych wydarzeń jak wirtualny ślub i wesele co nie tylko jest zabawą ale i zobowiązaniem w realnym życiu. Gry wirtualne stały się często dla graczy drugim obowiązkowym życiem nie tylko zabawą. Bardzo często uzależniają dając złudzenie drugiego lepszego życia. Próbując tego realnego świata pamiętajmy ciągle, że jest to tylko zabawa i nie należy podchodzić do tego zbyt poważnie. Musimy mieć świadomość i gotowość porzucenia tego wirtualnego życia, tej wirtualnej zabawy gdy będzie tego wymagało od nas nasze realne życie. Choć wirtualna gra w prawdziwe życie może być dla nas pułapka to należy choć raz spróbować tej zabawy być może będziemy mogli poprowadzić tak naszego bohatera jak nie mogliśmy tego zrobić w życiu realnym. Pamiętajmy jeśli tam nam też się nie uda jest to tylko zabawa.

Zima to czas, kiedy dzieci więcej czasu spędzają w domu. Śnieg jest fajny, ale na krótką metę. Szybko bowiem można się pomoczyć, w przemoczonych ubraniach przebywać na mrozie nie można, bo to krok od przeziębienia. Dlatego dzieci przebywają na zewnątrz krótko.

Ale zabawy jest co nie miara. Można zjeżdżać na sankach z okolicznych górek, jeździć na łyżwach (ale tylko na udostępnionych, strzeżonych lodowiskach, gdyż jeżdżenie po zbiornikach, nawet dobrze zmarzniętych, grozi wypadkiem). Dzieciaki chętnie zakładają łyżwy, biorą sanki, czy tak zwane jabłuszka, kawałki plastiku z uchwytem, na którym zjeżdżają. Ruch na świeżym powietrzu to również zimą masa śmiechu i samo zdrowie. Jak powszechnie wiadomo, sport to zdrowie, a sport na mrozie ma też działanie uodparniające. Można się dobrze zahartować! Jeśli zbierze się odpowiednia ilość osób z sankami można urządzić swoisty kulig.

Co innego latem. Latem tylko wyobraźnia ogranicza ilość możliwych gier i zabaw. No i oczywiście zdrowy rozsądek i przyzwolenie rodziców. Różne gry z piłką, na przykład dwa ognie, czyli zwany potocznie zbijak, siatkówka, czy głupi Jaś. Są też gry wymagające sprzętu, jak na przykład badminton, tenis, lotki. Ale i bez tego sprzętu każde dziecko może się świetnie bawić, jeśli tylko ma pod ręką kolegów czy też koleżanki. Stare ale zawsze modne i za każdym razem ciekawe zabawy to gra w chowanego, w ciuciubabkę, czy nawet starodawne, zapomniane już może przed młodsze pokolenie zabawa pod nazwą „gąski, gąski domu”. Jest też inna gra, gdzie trzeba trochę mniej się ruszać, to „Raz, dwa, trzy baba jaga patrzy”. Jest to zabawa, którą znały i ochoczo grały nasze prababki. Na podwórkach przedwojennych królowały te i inne zabawy. Szkoda, że dziś są już tak zapomniane. Były to często gry pozwalające na nawiązanie przyjaźni, zintegrowanie grupy, ale przede wszystkim były źródłem uśmiechu. Przegrana czy odpadnięcie z gry też czasem były potrzebne, bo przecież w dorosłym życiu też nie zawsze się wygrywa.

Zabawy integracyjne to wspaniała zabaw nie tylko dla najmłodszych ale i dla dorosłych. Głównym celem zabawy integracyjnej jest nawiązanie kontaktu mało znających się osób w celu rozwinięcia znajomości. Zabawy takie przeprowadza się w pierwszych dniach przedszkola lub szkoły, również na wyjazdach firmowych. Uczestnicy biorący udział w takiej zabawie mogą przełamać pewna barierę nieśmiałości i nawiązać szybko przyjacielskie więzi. Jest wiele gier i zabaw które ułatwiają integrację. Jedną z ciekawszych gier integracyjnych jest gra w mafię. Polega ona na wyznaczeniu w grupie osób mafii oraz obywateli.

Czynność tą wykonujemy poprze losowanie karteczek z wyznaczonymi funkcjami. Gdy już dokonamy tej czynności i każdemu przypadnie wyznaczone zadanie prowadzący rozpoczyna zabawę. Na wskazówki prowadzącego grupa uczestnicząca w zabawie zamyka oczy. Zadaniem mafiozów w tej grze jest wyeliminowanie jak największej liczby obywateli zanim ci nie wyeliminują mafiozów. Każda rundy składa się z dnia i nocy. W dzień w zabawie uczestniczą aktywnie mafiozi w dzień uczestniczą aktywnie obywatele. W nocy mafiozi mają za zadanie poprzez wspólne wskazanie wyeliminować z zabawy jednego obywatela, w czasie wskazywania poprzez mafiozów, obywatele w tym czasie muszą mieć zamknięte oczy. Ta sama zasada dotyczy mafiozów, z tą różnica iż obywatele aktywni są w ciągu dnia. Zabawa kończy się kiedy jedna z drużyn zdobędzie przeważającą liczbę punktów lub mafiozi zostaną wyeliminowani.

Zasada jest zawsze jedna i liczba mafiozów jest mniejsza od liczby obywateli. Gra ta jest wspaniała zabawą integracyjną skończona jedna partia zachęca coraz bardziej do rozpoczęcia następnej. Wciąga i w niesłychany sposób zaskakuje wszystkich użytkowników. Jest to jedna z wielu gier i zabaw integracyjnych. Wydaje się na początek najłatwiejsza i szybka do zastosowania. Jest tylko jedno niebezpieczeństwo jakie niesie ze sobą ta gra, jest wyjątkowo wciągająca i zawsze pozostaje po niej niedosyt. Dlatego też zawsze zarezerwujmy sobie na nią więcej czasy niż początkowo zakładaliśmy gdyż jest wyjątkowo wciągająca.